KENDIM NERDESIN - ÖYKÜ - yk / 9/9/2009
 918

KENDIM NERDESIN

Içime sinmiyor bu yasananlar, gidecek bir yer kalmamis hiç bir yerde.. Korkular uzayip gidiyor uzun tüneller gibi.. Sanki... Sanki umutlarimin boyu kisaiyor da... içime sinmiyor iste.
Içimde oysa diye baslayan, keskelere dönen binlerce sözcük dönüp duruyor. Kendime yazdigim mektuplar adresine ulasmiyor. Sesimin çiktiginca bagirmak istiyorum.. Kendim nerdesin..!
Yüzümün bir yarisi digerini ariyor, geceye bulasmis nefes almalarim bu keskeler canimi acitiyor. Korkarim bir süre sonra bende aciyacak can kalmayacak...
Durmus, bir bacanin gölgesinde Leyleklerin gelmesini bekliyorum. Saçaklarim buz tuttu. böyle bekleyisleri içime sindiremiyorum. Bombos koridorlarda kapaklari açik kalmis dolaplar gibiyim, yagmalnacak bir seyim kalmadi. En son neyimi verdim alanlara hatirlamiyorum.
..........
Dostlarim oldugunu inkar etmiyorum fakat onlarla da o büyük sinavi vermedik ki daha. Daha aramizda hiç kendi çikarlarimizi düsündürecek bir sey olmadi ki.. O gün geldiginde bakalim kim önce karsisindakini düsünecek, savunacak, kollayacak, hasari kendi hesabina aktarmayi kim göze alabilecek. Asil o gün belli olmayacak mi dost olan. Kim çocuklugundaki safligini büyüdükçe koruyabilir...
Gördüklerim içime sinmiyor.
Leylekler ne zaman gelecek anne..!
Kendim nerdesin !

29-01-2005
ist

yk / firdevs tat, İstanbul / 09 Eylül 2009, Çarşamba



Içime sinmiyor bu yasananlar, gidecek bir yer kalmamis hiç bir yerde.. Korkular uzayip gidiyor uzun tüneller gibi.. Sanki... Sanki umutlarimin boyu kisaiyor da.

Eser Yorumları (1)

  1. avatar

    KENDIM NERDESIN başlıklı bu esere ilk yorumu siz yazmak isterseniz lütfen aşağıdaki yorum alanına; adınızı, soyadınızı, verdiğiniz puanı ve eser hakkında düşündüklerinizi yazarak yorumu kaydet butonuna tıklayın. Yazdığınız yorum, editörlerimiz tarafından kontrol edilip onaylandıktan sonra eser altında yayına verilecektir...

Sizde Yorum Ekleyin

    Aynı Kategorideki Diğer Eserler

  1. BİLMEDİKLERİN

    BİLMEDİKLERİN Saçlarını sarıya boyattırdım. Gözleri yeşil diye evlenmiştim. Çocuğuma adını verdim. Resminin asılmasını yadırgamadılar. Azıcık gücendi sonra alıştı kaynanam. Çok güzelmiş diyor kayınbabam. Kızım da sevdi seni bilmeden. Bir ben alışamadım bir ben. O odaya. Herkesin sana bakmasına. Bu eve. Duvardaki sana. Bir ben alışamadım bir ben sana. Seçkin GÜNDÜZ...

    Devamını Oku


    SEVGİLİ ÖNBİLİCİ

    SEVGİLİ ÖNBİLİCİ Sevgili Önbilici, ‘O seni bir gün üzecek,’ diye sürekli uyarıyordun. Kızıp küsmüştüm sana. Üzdü. Ama ölerek. Bağışla , diyemiyorum . Yazdıklarımı da okuyamayacaksın , biliyorum. Yoksun. SEÇKİN GÜNDÜZ ...

    Devamını Oku


    DÜN

    DÜN Seçkin GÜNDÜZ Isigi hiç söndürülmeyen oda. Gece gündüz yanan ciliz ampul. Günlerdir açilmayan, açilmasi unutulan perdeler. Tek parçali izlenimi veren sik büzgülü perde tavandan yere... Disarida yagmur. Saganaga dönüstügü sesinden belli. Odanin birden aydinlanmasi, yeterince kararmadan birkaç kez üst üste, güçlenerek aydinlanmasi. Ardindan gürüldeyerek gelen karanlik. Kulaklari zonklatan, camlari titrestiren gök gürültüsü. Ister istemez yorgani açtim. Duvardan duvara uzanan kalin perdede gezindi gözlerim. Kivrimlarindan ha...

    Devamını Oku


    IÇIMDEKI BURUKLUK

    Üsüyordu karanlik gecenin sabahinda... Içinde anilardan kalan bir burukluk, Yüreginde gelecege yönelen umut... Islak gözleri mahrur,sordu içindeki yalnizligin sebebini... Bir cevap aradi kendini tatmin edercesine... Itirafi bu kadar zor olamazdi... Sessizce günese bakti penceresinden Ama bu bakis o eski bakismiydi? Hayatina isik saçan günes, Artik hiçbir sey ifade etmiyordu gözünde... GünEs gülümsemiyordu tum samimiyetiyle... Ya günes gibi dostlari..? Hayatinin vazgecilmez dostlari neredeydi? Bu düsünceler beynini kemiriyordu... ...

    Devamını Oku